Τo Ανέκδοτο της Ημέρας
Πρωινό στον Λάμψη χωρίς γέλιο δεν γίνεται !
Άκουσες κάποιο ανέκδοτο που σου άρεσε και θέλεις να μας το πεις .
Στείλτε μας στην παρακάτω φόρμα .
Αν το ακούσεις από τον Δημήτρη έχεις κερδίσει και εσύ ένα υπέροχο δώρο.
Τα πρωινά μας τώρα έχουν ακόμα περισσότερο κέφι ..
Άκουσε το ανέκδοτο της ημέρας καθημερινά στις 8.15 στον Λάμψη 92,3
cforms contact form by delicious:days
Ένας νεκροθάφτης δούλευε ως αργά ένα βράδυ και εξέταζε τα πτώματα. Εκεί που περιεργαζόταν το πτώμα του κυρίου Αλεξόπουλου έκανε μια ανακάλυψη: ο κύριος Αλεξόπουλος είχε το μεγαλύτερο πέος που είχε δει στη ζωή του. Μιας και το σώμα του επρόκειτο να αποτεφρωθεί, ο νεκροθάφτης του ζήτησε συγνώμη και αφαίρεσε το πέος του, καθώς θεώρησε πως θα ήταν κρίμα να αποτεφρωθεί μαζί με το υπόλοιπο σώμα. Το έβαλε σε ένα χαρτοφύλακα και το πήγε σπίτι του. Το πρώτο πρόσωπο στο οποίο το έδειξε ήταν η γυναίκα του. Έχω κάτι να σου δείξω. Δε θα πιστεύεις στα μάτια σου! Είπε και άνοιξε το χαρτοφύλακα. Ω Θεέ μου! Φώναξε η γυναίκα του. Πέθανε ο Αλεξόπουλος;;;!!!!!
Από τον Μιχάλη
_______________________________________________________________________________
4 παντρεμένοι άντρες πήγαν για ψάρεμα. Μετά από λίγο άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους… 1ος: Δεν θα πιστέψετε τι έπρεπε να κάνω για να μπορέσω να έρθω για ψάρεμα αυτό το σαββατοκύριακο! Υποσχέθηκα στην γυναίκα μου ότι θα βάψω όλο το σπίτι μέχρι το επόμενο σ/κ… 2ος: Αυτό δεν είναι τίποτα! Εγώ έπρεπε να της υποσχεθώ ότι θα χτίσω μια καινούρια πέργκολα για την πισίνα. 3ος: Καλά, με δουλεύετε? Εγώ της υποσχέθηκα οτι θα κάνω πλήρη ανακαίνιση στην κουζίνα, συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρικών συσκευών.. 4ος: ????? 2ος: Εσύ μεγάλε γιατί δεν μιλάς?? Δεν νομίζεις πως πιστέψαμε ότι δεν της υποσχέθηκες τίποτα εσύ?? 4ος: Εγώ παιδιά, έβαλα το ξυπνητήρι σήμερα το πρωί να χτυπήσει στις 5:30, κι όταν άρχισε να βαράει, γυρίζω στην γυναίκα μου και της λέω : Ψάρεμα ή Sex? Και μου απαντά : Πάρε ένα πουλόβερ μαζί σου……
Από τον Θάνο
_______________________________________________________________________________
Ένα Αλβανάκι, ο Αλία, ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς του και το έστειλαν σχολείο. Την πρώτη μέρα ρωτάει η δασκάλα τα παιδάκια: -Εσένα πώς σε λένε; -Ελενίτσα. -Και εσένα; -Κωστάκη. Ήρθε και η σειρά του μικρού Αλία: -Εσένα πώς σε λένε; -Με λένε Αλία και είμαι από την Αλβανία. -Από εδώ και πέρα θα λέμε πως είσαι ο Γιαννάκης και είσαι από την Ελλάδα. Χάρηκε πολύ ο μικρός, αφού τα υπόλοιπα παιδιά δε θα τον κορόιδευαν και θα έπαιζαν μαζί του. Όταν γύρισε σπίτι του λέει η μητέρα του: -Αλία, πλύνε τα χέρια σου και έλα να φάμε. -Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο. -Τι είπες; Αντί να είσαι περήφανος που είσαι από την Αλβανία λες πως είσαι Ελληνόπουλο; Και του δίνει ένα χέρι ξύλο. Το βράδυ γυρίζει ο πατέρας του. -Τι έχεις Αλία; Γιατί κλαις; -Ουφ πια! Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο. -Τι είπες; Δεν ντρέπεσαι να λες ότι είσαι Ελληνόπουλο; Και τον δέρνει και αυτός. Την επόμενη μέρα πάει στο σχολείο και τον βλέπει η δασκάλα μελανιασμένο. -Τι έπαθες Γιαννάκη; -Πού να σας τα λέω κυρία. Χτες το βράδυ με έδειραν δυο Αλβανοί!
Από τη Σοφία
_______________________________________________________________________________
Η σύζυγος επιστρέφει μια μέρα στο σπίτι της από τα ψώνια νωρίτερα από ότι αναμενόταν και βρήκε τον άντρα της στο κρεβάτι με μια άλλη γυναίκα. Άστραψε και βρόντηξε και την ώρα που απειλούσε ότι θα πάει στο δικηγόρο, ο σύζυγος της είπε: “Πριν φύγεις, θέλω να ακούσεις πώς έγιναν όλα αυτά. Οδηγούσα το πρωί και βρήκα αυτή τη γυναίκα στην άκρη του δρόμου. Εμοιαζε πολύ ταλαιπωρημένη και ήταν κλαμένη. Τι ρώτησα τι έχει και μου είπε ότι δεν είχε φάει για μέρες. Ετσι την έφερα στο σπίτι και της έκανα να φάει από εκείνα τα μπιφτέκια που τάχες παρατημένα στην κατάψυξη. Μετά είδα ότι τα παπούτσια της ήταν τρύπια και της έδωσα ένα ζευγάρι δικά σου που δεν φορούσες πια γιατί είχαν βγει από τη μόδα. Κρύωνε και της έδωσα εκείνο το πουλόβερ που σου πήρα για τα γενέθλιά σου, αλλά δεν φόρεσες ποτέ, γιατί δε σου άρεσε το χρώμα. Πρόσεξα ότι και το παντελόνι της ήταν σκισμένο και της έδωσα ένα δικό σου, που έχεις να φορέσεις κάτι καιρούς γιατί δεν δείχνει καλό επάνω σου. Την ώρα που έφευγε, μ’ ευχαρίστησε χαμογελώντας και με ρώτησε αν υπάρχει και τίποτα άλλο που δεν χρησιμοποιεί πια η γυναίκα μου…”
Από τη Σοφία
_______________________________________________________________________________
Λάθος τρύπα Ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας πάει στην Ιαπωνία για κάτι δουλειές. Φτάνει το απόγευμα και είχε την επόμενη μέρα ένα σημαντικό ραντεβού και μετά, σε περίπτωση που έκλεινε τη συμφωνία, μια παρτίδα γκολφ με τους νέους του συνεργάτες. Όμως, επειδή ήθελε να δοκιμάσει την παράδοση των Γιαπωνέζων εκδιδόμενων γυναικών, πήρε μια γκέισα για μια νύχτα. Ενώ ήταν λοιπόν μέσα στο πάθος, ξαφνικά ξεφωνίζει αυτή “KAWASAKI!”. Aυτός φυσικά δεν καταλάβαινε αλλά φαντάστηκε ότι είναι η επιβράβευση του για το ότι ήταν πολύ καλός. Συνέχισε λοιπόν πιο δυνατά και άρχισε αυτή “KAWASAKI! KAWASAKI!” ώσπου τελικά δεν άντεξε και σηκώνεται και φεύγει πριν αυτός καταλάβει τί γίνεται. “‘Ημουν πολύ καλός γι’ αυτήν φαίνεται” σκέφτεται και πέφτει για ύπνο. Την άλλη μέρα πάει στο συμβούλιο και αφού κλείνει τη συμφωνία των πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων τον καλούν για μια παρτίδα γκολφ. Εκεί, σε μια πολύ μακρινη βολή καταφέρνει και βάζει το μπαλάκι με την πρώτη και για να δείξει ότι έμαθε και Ιαπωνικά, φωνάζει “KAWASAKI!” Οι Ιαπωνέζοι συνεργάτες του τον κοιτάνε περίεργα και τον ρωτάνε: – Τί εννοείς ‘λάθος τρύπα’;
Από την Χρυσάνθη
_______________________________________________________________________________
Ο υπουργός κάνει περιοδεία. Επισκέπτεται ένα σχολικό συγκρότημα και ακούει τα παράπονα των δασκάλων και των μαθητών: – Κύριε υπουργέ, δεν έχουμε πετρέλαιο για θέρμανση και έρχεται βαρύς χειμώνας… – Κύριε υπουργέ, δεν μας χωράνε οι αίθουσες, τα μισά θρανία είναι χαλασμένα, τα περισσότερα τζάμια είναι σπασμένα… Αφού ακούει διάφορα τέτοια … τους λέει: – Μην ανησυχείτε όλα θα γίνουν το συντομότερο δυνατόν. Μπαίνει στην μερσεντές και πάει στον επόμενο σταθμό, στις τοπικές φυλακές. Ακούει και εκεί πολλά παράπονα. – Κύριε υπουργέ, θέλουμε καλύτερο φαγητό, περισσότερα κλινοσκεπάσματα, πιο πολύ προσωπικό γιατί δεν επαρκούμε… – Θα γίνουν όλα όσα ζητάτε, μην ανησυχείτε. Μπαίνει στην Μερσεντές και καθώς φεύγουν αρχίζει να δίνει οδηγίες στον γραμματέα του. – Λοιπόν, Κωστάκη. Στο σχολείο στείλε ένα συνεργείο να μπαλώσει μερικές τρύπες, και να βάλει μερικά τζάμια, αλλά τίποτε άλλο. Μετά στείλε ένα συνεργείο στις φυλακές να φτιάξει: πισίνα, χαμάμ, τζακούζι, σάουνα, αίθουσα για διασκέδαση με 50άρα τηλεόραση, φλίπερ… Μένει κάγκελο ο γραμματέας. – Μα κύριε υπουργέ, τί είναι αυτά που λέτε; Και απαντά ο υπουργός: – Κοίτα Κωστάκη. Σχολείο πήγαμε και δεν θα ξαναπάμε. Στην φυλακή όμως δεν ξέρεις πότε θα μπούμε… Κατάλαβες;
Από τη Μαργαρίτα
_______________________________________________________________________________
Μεσημέρι και στο σπίτι του μικρού Γιαννάκη χτυπάει το τηλέφωνο… Ο μικρός το σηκώνει.. – Ναι..λέει ο μικρός με ψιθυριστή φωνούλα – Ναι, χαίρεται! Τον κ. Κώστα θα ήθελα.. – Ο μπαμπάς δεν μπορεί να σας μιλήσει τώρα..απαντάει ο Γιαννάκης με ψιθυριστή φωνή – Αααα..μάλιστα! Θα μπορούσα τότε να μιλήσω με τη μαμά σου, παιδί μου; Είναι επείγον! Τηλεφωνώ από τη δουλειά του μπαμπά σου! – Ούτε η μαμά μπορεί να μιλήσει τώρα κύριε… πάλι με ψιθυριστή φωνή ο μικρός – Χμμ…Είναι κάποιος άλλος στο σπίτι σας..να αφήσω ένα σημαντικό μνμ για τον μπαμπά σου; – Είναι….χαμηλόφωνα πάντα ο μικρός, ο μεγάλος μου αδελφός – Ε, δεν μου τον δίνεις βρε παιδί μου, να του πω κάτι που επείγει.. – Ααα..δεν μπορεί, δεν μπορεί..Είναι κ η γιαγιά μου, αλλά ούτε αυτή μπορεί…ψιθυρίζει ο Γιαννάκης – Ουφ…! Μα καλά βρε αγόρι μου, υπάρχει κανείς άλλος..; Είναι πολύ σημαντικό! Πρέπει να αφήσω ένα μνμ για τον μπαμπά σου… – Είναι, είναι…2 πυροσβέστες …αλλά ούτε αυτοί μπορούν να σας μιλήσουν τώρα κύριε….ψιθύρισε ο πιτσιρικάς – Μα καλά βρε αγόρι μου, τόσοι άνθρωποι μεσημεριάτικα τι κάνουν στο σπίτι σας…???? ρωτάει όλο περιέργεια ο κύριος… Και απαντάει ο μικρός (ψιθυριστά): – Ψάχνουν εμένα…
Από τη Νικόλ
_______________________________________________________________________________
Ο Τζο, ένας αθλητικός τύπος, ήθελε από καιρό να πάρει ένα μοτοσακό. Όσπου μια μέρα η τύχη τον βοηθά και πέφτει πάνω σε ένα ξεπούλημα. Μια Harley πουλιώταν σε τιμή ευκαιρίας. Το μηχανάκι, αν και ήταν 10 χρονών, φαινόταν πιο καλό κι από καινούργιο. Άστραφτε από γυαλάδα σαν να είχε μόλις βγει από το εργοστάσιο και ο Τζο το αγόρασε αμέσως. Δεν παρέλειψε όμως να ρωτήσει τον πωλητή πως κατάφεραν να το κρατήσουν σε τόσο καλή κατάσταση ύστερα από δέκα χρόνια. “Κoiτα”, του λέει ο πωλητής, “είναι πολύ απλό. Όταν το μοτοσακό το έχεις έξω και πρόκειται να βρέξει άλειβε τα μέρη χρωμίου με βαζελίνη, για να τα προστατέψεις από τη βροχή.” Μάλιστα του έδωσε ένα βαζάκι με βαζελίνη. Εκείνο το ίδιο βράδυ η Σάντρα, φιλενάδα του Τζο, τον συνάντησε για να πάνε μαζί στο σπίτι της και να τον γνωρίσει στους γονείς της. Φυσικά πήγαν εκεί καβάλα στο μηχανάκι του. Την ώρα που προχωρούσαν να μπουν στο σπίτι, η Σάντρα σταματά και του λέει: “Πρέπει να σου πω κάτι για την οικογένειά μου. Στο τραπέζι, στην ώρα του φαγητού δεν μιλάμε καθόλου. Στην πραγματικότητα ο πρώτος που θ ‘ανοίξει το στόμα του και πει το παραμικρό πρέπει να πλύνει τα πιάτα.” “Κανένα πρόβλημα” της λέει και προχωρούν στην είσοδο. Μόλις μπαίνουν, ο Τζο μένει εμβρόντητος. Εκεί μπροστά τους, στη μέση της σάλας, είναι μια μεγάλη στοίβα από άπλυτα πιάτα. Πιο πέρα, στο διάδρομο άλλα πιάτα στοιβαγμένα στα σκαλοπάτια. Στην κουζίνα ακόμη μια πελώρια στοίβα. Όπου κι αν κοιτάξει σωροί από βρώμικα πιάτα. Κάποια στιγμή, κάθισαν στο τραπέζι να φάνε και πράγματι δεν ακούγεται κιχ. Καθώς περνούσε η ώρα ο Τζο αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Γέρνει λοιπόν προς τη Σάντρα και τη φιλάει. Κανένας δεν βγάζει μιλιά. Συνεχίζει λοιπόν να την πασπατεύει. Δεν έβγαλε κανείς μιλιά! Οπότε σηκώνεται απάνω, τη βουτάει, τη γυμνώνει σχίζοντας τα ρούχα της, τη ρίχνει πάνω στο τραπέζι και εκεί μπροστά στους γονείς της την κανονίζει. Η κοπέλα του είναι αλαφιασμένη, ο πατέρας εμφανώς έχει αλλάξει χρώματα και η μάνα κυριολεκτικά αναστατωμένη και τρομαγμένη, αλλά κανένας δε βγάζει λέξη. Ο νεαρός κοιτάει τη μάνα, την βρίσκει να έχει μια κορμάρα ελκυστική, κι όπως είχε πάρει φόρα τη βουτάει τη διπλώνει πάνω στο τραπέζι και δείχνει την εκτίμηση του στη θηλυκότητα της με πολλούς τρόπους. Τώρα η κοπέλα του γίνεται έξω φρενών, ο πατέρας βράζει στο ζουμί του, αυτό αλλά ακόμη και τώρα δε βγάζουν τσιμουδιά. Όπου ξαφνικά ακούγεται μια εκκωφαντική βροντή και αμέσως ακολουθεί βροχή. Ο Τζο θυμάται το μηχανάκι του κι αμέσως τραβάει από την τσέπη του το βάζο με τη ΒΑΖΕΛΙΝΗ. Μόλις το βλέπει ο πατέρας πετάγεται φωνάζοντας: “Σταμάτα, γαμώτο… Θα τα πλύνω εγώ τα κωλοπιάτα!”
Από τη Σαβίνα
_______________________________________________________________________________
Λέει ο παππούς στον εγγονό “Θέλω να μου βρεις Viagra. Για κάθε χάπι εγώ θα σου αφήνω ένα πεντοχίλιαρο κάτω από το μαξιλάρι σου.” Πάει λοιπόν ο εγγονός, βρίσκει ένα Viagra και το δίνει στον παππού. Την επόμενη μέρα κοιτάει κάτω από το μαξιλάρι και βλέπει ότι ήταν τίγκα στο πεντοχίλιαρο. Τα μετράει, βλέπει ότι είναι 55 χιλιάδες και σκέφτεται ότι ο παππούς τα ‘χασε από τη χαρά του και σκορπάει τη σύνταξη. Πάει λοιπόν, τον βρίσκει και του λέει: – “Αφού ρε παππού είπαμε ένα πεντοχίλιαρο για κάθε χάπι, τι ήταν αυτό που έκανες;”. – Κοίταξε, λέει ο παππούς, εγώ ένα πεντοχίλιαρο σου άφησα, τα υπόλοιπα είναι της γιαγιάς σου…
Από τη Μαίρη
